Terapia ręki ma na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców
jak i dostarczenie wrażeń dotykowych, poznawania dzięki nim różnych kształtów czy rozróżniania struktur
materiałów. Są to ćwiczenia i zabawy mające na celu rozwinąć sprawność ruchową dłoni dziecka, umiejętność
chwytu oraz koordynację pomiędzy dłońmi.
W późniejszym etapie obejmują też naukę pisania.

Rozwój małej motoryki zawiera się w całościowym rozwoju psychomotorycznym dziecka i przebiega
równolegle do całościowego rozwoju dziecka.

Termin ten odnosi się głównie do czynności związanych z użyciem palców i dłoni, a także koordynacji
tych czynności przy pomocy wzroku.


Podstawowymi umiejętnościami rozwijanymi w trakcie doskonalenia motoryki małej są:

  • kontrolowane ruchy rąk i palców
  • chwytanie przedmiotów jedną ręką bez pomocy
  • manipulowanie przedmiotem w celu wykonania zadania
  • skoordynowane używanie obu rąk


Objawami zakłóceń małej motoryki są:

  • opóźnienia rozwoju praksji /rozwoju ruchowego/
  • mała wyćwiczalność w zakresie ruchów drobnych /brak precyzji ruchów/, związana
    z nadmiernym lub za małym napięciem mięśni
  • brak koordynacji ruchów palców, dłoni i przedramienia
  • zakłócenia koordynacji wzrokowo – ruchowej przy czynnościach wykonywanych pod kontrolą
    wzroku /niski poziom graficzny oraz trudności w innych zadaniach plastycznych/
  • szybkość ruchów rąk niedostosowana do zadania
  • niechętne podejmowanie czynności manualnych

 

Podczas obserwacji zaburzeń małej motoryki terapeuta bierze pod uwagę:

  • ogólny obraz dziecka
  • wzorce postawy i ruchu
  • funkcje kończyn górnych
  • sprawność dłoni /manipulacja
  • umiejętności grafomotoryczne