Terapia ręki ma na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców
jak i dostarczenie wrażeń dotykowych, poznawania dzięki nim różnych kształtów czy rozróżniania struktur
materiałów. Są to ćwiczenia i zabawy mające na celu rozwinąć sprawność ruchową dłoni dziecka, umiejętność
chwytu oraz koordynację pomiędzy dłońmi. W późniejszym etapie obejmują też naukę pisania.


Rozwój małej motoryki zawiera się w całościowym rozwoju psychomotorycznym dziecka i przebiega
równolegle do całościowego rozwoju dziecka.

Termin ten odnosi się głównie do czynności związanych z użyciem palców i dłoni, a także koordynacji
tych czynności przy pomocy wzroku.


Podstawowymi umiejętnościami rozwijanymi w trakcie doskonalenia motoryki małej są:

  • kontrolowane ruchy rąk i palców,
  • chwytanie przedmiotów jedną ręką bez pomocy,
  • manipulowanie przedmiotem w celu wykonania zadania,
  • skoordynowane używanie obu rąk.


Objawami zakłóceń małej motoryki są:

  • opóźnienia rozwoju praksji /rozwoju ruchowego/,
  • mała wyćwiczalność w zakresie ruchów drobnych /brak precyzji ruchów/, związana,
    z nadmiernym lub za małym napięciem mięśni,
  • brak koordynacji ruchów palców, dłoni i przedramienia,
  • zakłócenia koordynacji wzrokowo – ruchowej przy czynnościach wykonywanych pod kontrolą,
    wzroku /niski poziom graficzny oraz trudności w innych zadaniach plastycznych/,
  • szybkość ruchów rąk niedostosowana do zadania,
  • niechętne podejmowanie czynności manualnych,

 

Podczas obserwacji zaburzeń małej motoryki terapeuta bierze pod uwagę:

  • ogólny obraz dziecka,
  • wzorce postawy i ruchu,
  • funkcje kończyn górnych,
  • sprawność dłoni /manipulacja,
  • umiejętności grafomotoryczne.